Dyscalculie wordt vaak omschreven als het onvermogen om te kunnen rekenen.
Er zouden hardnekkige problemen zijn met het leren, begrijpen en toepassen van rekenkennis.
Maar in de praktijk zien we iets anders gebeuren.
Veel kinderen die moeite hebben met rekenen, hebben geen rekenstoornis, maar een andere leerstijl.
Ze denken vooral gevoelsmatig en missen de logische volgorde die rekenen vraagt. Door hun visuele talent te versterken, krijgen ze wél grip op de rekenstappen.
Gevoel staat die logica soms in de weg.
Waarom rekenen voor sommige kinderen zo lastig is
Bij taal zijn er twee ankers:
- een visueel anker (het woordbeeld “stoel”)
- een gevoelsanker (het fysieke object waar je op zit)
Die twee versterken elkaar.
Daardoor kun je taal vastleggen, oproepen en automatiseren.
Maar rekenen werkt anders.
Een som heeft wel een visueel onderdeel — bijvoorbeeld 7 + 8 = 15.
Maar er is geen gevoelselement.
15 voelt nergens naar.
Voor een kind dat gevoelsmatig denkt, ontbreekt het visuele anker om rekensommen goed op te slaan en automatisch op te roepen. Zonder dat visuele houvast lukt automatiseren niet en raakt een kind vast.
Waarom kinderen op de basisschool nog “meekomen”, maar later vastlopen
Veel kinderen lossen dit op door slimme trucjes in hun hoofd:
- schatten
- splitsen
- terugrekenen
- talige strategieën
- het antwoord redeneren in plaats van weten
Dat werkt op de basisschool vaak nog redelijk.
Maar in de onderbouw van het voortgezet onderwijs ontstaat een probleem:
- de sommen worden abstracter
- de strategie wordt belangrijker
- er moet meer tegelijk worden vastgehouden
- automatisering wordt onmisbaar
Met nog steeds die trucjes in het hoofd, plus nieuwe wiskundige begrippen, wordt het te veel.
Het kind zakt door het ijs, niet omdat het niet kan rekenen, maar omdat het nooit heeft kunnen automatiseren.
Daarom zien we naast basisschoolleerlingen vooral tweedeklassers vastlopen.
Maar ook zij kunnen met de juiste aanpak prima vooruit.
Hoe de Kernvisie methode naar rekenen kijkt
De Kernvisie methode werkt anders dan traditionele instructie.
Wij koppelen bij het rekenen ook een gevoelsanker terug aan het visuele begrip.
Dat zorgt ervoor dat het kind de som kan vastleggen in het geheugen.
We werken:
- visueel
- concreet
- in logische stappen
- mét gevoel, in plaats van tegen gevoel in
Zo ontstaat er een stevig fundament waarop het kind wél kan automatiseren.
En als sommen automatisch gaan, verdwijnen twijfel, frustratie en faalangst rondom rekenen.
Kenmerken van rekenproblemen / dyscalculie
Kinderen die vastlopen bij rekenen laten vaak (een deel van) deze signalen zien:
- Problemen met cijferreeksen (tellen, terugtellen)
- Moeite met cijfermatige verbanden
- Moeite met inschatten en hoofdrekenen
- Moeite met inhoudsmaten en verhoudingen
- Moeite met klokkijken
- Afkeer of angst voor rekenen
- Moeite met strategiespelletjes
- Onzekerheid bij het kiezen van een aanpak
- Trage rekenontwikkeling ondanks inzet
Herken je jouw kind hierin?
Dan heeft je kind waarschijnlijk geen rekenprobleem door onvermogen,
maar door een leerstijl die niet aansluit op de logische, talige manier waarop rekenen wordt uitgelegd.
Een label vertelt vaak vooral wat er zichtbaar misgaat. Maar niet altijd waarom een kind vastloopt, of wat het nodig heeft om wél tot leren te komen.
Wanneer rekenen visueel en overzichtelijk wordt gemaakt op een manier die aansluit bij hun denkstijl, ontstaat rust, overzicht en vertrouwen.
De Kernvisie methode helpt kinderen om sommen eindelijk te automatiseren, zodat rekenen begrijpelijk, logisch en haalbaar wordt.
In het gratis e-book ‘Het zit er wel in, maar het komt er niet uit’ laten we je anders kijken naar kinderen die slim zijn, hun best doen en toch niet laten zien wat erin zit. Je krijgt praktische tips die helpen om beter aan te sluiten bij hun manier van denken en leren.
Vraag het gratis e-book aan en ontdek wat er verandert als je gaat kijken naar wat wél werkt.
