Het is alweer 4 jaar geleden. Tom zat in groep 6. We kregen te horen dat Tom van school af moest. De leraren wisten niet wat ze met hem aan moesten. Ze bereikten hem niet. Hij kon niets. Hij moest naar het speciaal basisonderwijs. Ver zou hij nooit komen.
Ik wist dat dit niet klopte. Thuis was hij een heel ander kind. Blij, open en hij kende alle dinosaurussen uit zijn hoofd.

Ik had over de Kernvisie methode gelezen. Het e-boek Het zit er wel in maar het komt er niet uit klopte precies. Ik heb Wim toen gebeld. Hem de situatie uitgelegd. Hij zuchtte en zei: “Laat hem alsjeblieft niet naar het sbo gaan, het komt goed”. Een van de belangrijkste telefoontjes van mijn leven.
Wim ik ben je hier voor altijd dankbaar voor!

We gingen aan de slag met een Kernvisiecoach en pasten thuis met huiswerk de Kernvisie methode toe.
Tom ging naar een andere basisschool, waar leerkrachten de Kernvisie methode kenden, hij deed groep 6 opnieuw en leerde de basis van spelling en rekenen.
Op school stonden ze versteld. Ze hadden nog nooit iemand zo hard zien werken en nog nooit iemand zo snel zoveel achterstand zien inhalen.

Afgelopen schooljaar is hij naar de mavo gegaan. Met leren passen we thuis de Kernvisie methode nog steeds toe. En hij gaat goed. Hij voelt zich lekker in zijn vel en haalt goede cijfers.
Hij is letterlijk en figuurlijk gegroeid van een onzeker en klein mannetje naar een kerel vol zelfvertrouwen van 1,80 meter. Ik word er nog steeds emotioneel van. Blijf geloven in je kind en je eigen intuïtie! En neem de tijd. Laat je niet onder druk zetten. Anders zijn dan anderen en geloven in je eigen kracht maakt je sterker.

Beste Wim en het hele Kernvisie team, bedankt voor alles!