Leonie Braskamp

Telefoon: 06- 50 62 02 89

Talentenjacht kindercoaching

Laman Trip-plantsoen 12
6865 CS Doorwerth

3 vragen aan Leonie

1. In welke hoedanigheid werk je met de Kernvisie methode en wat is voor jou de reden om juist de Kernvisie methode toe te passen?

Ik werk als coach met de Kernvisie methode. Ik merk dat kinderen het leuk vinden om te horen hoe je brein werkt en wat je brein allemaal kan. Ik zie dat ouders soms wonderen verwachten, alsof ik op een ‘knop’ kan drukken en de wereld er voor het kind anders uitziet. Ik begrijp dat dit de wens van de gedachte is, maar ik moet bekennen dat ik niet kan toveren en de kinderen zelf ook niet. Geduld, aandacht en toewijding van mij, het kind maar ook van de ouders, helpt.

Ik begeleid een meisje dat moeite heeft met automatiseren. Een onwijs lekker kind, creatief, kleurrijk en bijzonder. Na lang trainen en oefenen behaalde zij een 10 voor haar tafeltoets. Een mega overwinning.

2. De Kernvisie methode gaat uit van 4 leerstijlen (visueel, kinesthetisch, auditief en digitaal). Wat is jouw voorkeursysteem en hoe zet je die in voor je cliënten/leerlingen?

Ik ben een absoluut gevoelsmens. Al mijn zintuigen doen mee in het benaderen van een kind. Ik kan kinderen bereiken omdat ik dingen waarneem die een ander denk ik minder snel ziet.

3. Wat is jouw passie? Waar doe je het voor?

Zelfvertrouwen is de basis voor ontwikkeling: of je nu jong of oud bent. Ik wil er alles aan doen om een kind op jonge leeftijd te laten ervaren dat het 100% voldoet. Dat hij/zij met zijn/haar talenten er mag zijn en dat hij/zij prima in staat is om te leren, maar op een andere manier dan het schoolsysteem voorschrijft.

Mijn drijfveer komt voort uit mijn eigen verleden. Van dichtbij heb ik gezien wat het label ‘dyslexie’ met iemand doet. Vroeger werd je dan overgeplaatst naar het L.O.M. onderwijs (onderwijs voor kinderen met leer -en opvoedingsmoeilijkheden). Reden genoeg voor andere kinderen om te pesten. ‘Je bent een L.O.M. kind, L.O.M. kind, je bent een achterlijk en oliedom kind.’ toentertijd een liedje van Kinderen voor Kinderen. Langzaam maar zeker brokkelt zelfvertrouwen af. Het raakte mij toen en het raakt me nu nog steeds. De pijnlijke waarheid is dat er in al die jaren niets is veranderd. Ja, de L.O.M. school bestaat niet meer. Alleen daar zit het probleem niet.

Het probleem zit veel dieper in onze maatschappij. We kijken naar algemene normen en niet naar het individu. We zien door deze benadering altijd wat er niet is. We vergeten gemakshalve wat er wel is. Het gevolg? Een maatschappij dat pestgedrag, sociale exclusie en stress in de hand werkt. Generatie op generatie.