Dyslexie, en wat nu?

Dyslexietest

Vaak op het advies van school, laat u een dyslexietest doen. Voordat uw kind daarvoor in aanmerking komt is er op school volgens protocol al veel extra tijd besteed aan de achterstand die uw kind heeft opgelopen.

Als is vastgesteld dat uw kind, volgens de gestelde normen, dyslexie heeft, komt het in aanmerking voor een dyslexiebehandeling.

Soms is het leerprobleem net niet erg genoeg en wordt er geen dyslexieverklaring afgegeven. Geen verklaring betekent geen extra begeleiding voor uw kind. Niet op school en niet bij een dyslexie-instituut. Dan staat u met lege handen, want u ziet dat uw kind niet dom is, maar ook dat het vastloopt op school.

Dyslexiebehandeling

Wanneer u geluk heeft komt uw kind in aanmerking voor een dyslexiebehandeling, die vergoed wordt door de gemeente. Hetzij binnen school, met een ambulante begeleider, hetzij in een orthopedagogische praktijk. Het is de vraag of deze behandeling direct gestart kan worden, want vaak zijn er lange wachtlijsten.

Een dyslexiebehandeling houdt in, dat uw kind 40 tot 60 weken lang, wekelijks stof aangeboden krijgt die opnieuw gericht is op een linksgeoriënteerde leerstijl. Men gaat door met wat op school al niet bleek te passen bij het kind. Dagelijks thuis minimaal 25 minuten oefenen met deze materie hoort daar uiteraard ook bij.

De resultaten van deze behandeling zijn zeer beperkt. Zeker wanneer je kijkt hoeveel contacturen hier tegenover staan. Waarom? Omdat men niet in staat is te ontdekken dat uw kind een andere leerstijl heeft. Men noemt dit een neurologische afwijking van uw kind, maar eigenlijk ontbreekt het aan een juiste leermethodiek om deze kinderen met een rechtsgeoriënteerde leerstijl op een adequate manier te kunnen helpen.

Overigens komt een kind alleen in aanmerking voor de vergoedingsregeling voor een dyslexiebehandeling als het enkelvoudige dyslexie heeft. ‘Enkelvoudig’ betekent dat er bij de leerling naast dyslexie geen sprake is van één of meer andere (leer)stoornissen. Heeft iemand bijvoorbeeld ooit uw kind het label ADD of ADHD gegeven, dan komt u dus niet voor een vergoeding in aanmerking. Hoeveel kinderen vallen hierdoor buiten de boot? Heeft een kind met ADD / ADHD dan geen hulp nodig bij het lezen en schrijven? Of is het ook gewoon een mogelijk kenmerk van een rechtsgeoriënteerde leerstijl en kunnen de reguliere behandelaars daar eenvoudig niet mee overweg?

Hulpmiddelen dyslexie

Naast een dyslexiebehandeling zijn er veel hulpmiddelen beschikbaar. Te denken valt aan de Daisy speler (een apparaat bestemd voor het beluisteren van daisy-roms – een schijfje waarop gesproken tekst volgens een bepaalde structuur is opgeslagen – speciaal ontwikkeld voor het gebruik door visueel gehandicapten), en dyslexiesoftware zoals EasyTutor, Sprint Plus en Kurzweil 3000. Software die uw computer voorziet van spraaksynthese dat alles uitspreekt wat u met de computermuis selecteert. Bij sommige software worden tijdens het voorlezen de woorden gemarkeerd. Dit stuurt de blik en zou het actief meelezen stimuleren. Dure hulpmiddelen waaraan veel geld verdient wordt en waarvan de werking zeker niet bewezen is.

Ook de Van Gemert DyslexieMethode (maakt gebruik van een speciale bril), mindfulness en neurofeedback ziin dure behandelingen die grote resultaten beloven maar vaak tekortschieten.

Alle bovenstaande behandelingen en hulpmiddelen gaan er vanuit dat er een tekortkoming – een neurologische afwijking – is bij het kind. En dat is het grote verschil met de Kernvisie methode.

De Kernvisie methode laat een kind op een natuurlijk manier leren vanuit zijn eigen persoonlijke kracht: door een kind te leren lesstof zo te interpreteren, dat het via de rechterhersenhelft opgenomen wordt. In korte tijd ziet een kind dat het wel in staat is om te leren en wel in staat is om te automatiseren.

Schoolresultaten gaan met sprongen vooruit en het zelfvertrouwen van het kind ook!